در مناطق در حال توسعه مانند آفریقا و آسیای جنوب شرقی، تولید آجر به شدت به سوخت هایی مانند زغال سنگ، گاز طبیعی و زیست توده بستگی دارد.نوسانات مکرر قیمت سوخت و عدم ثبات عرضه به طور فزاینده ای عملیات کوره های سنتی را به چالش می کشد.
از آنجایی که فرآیند سوخاری بخش عمده ای از کل مصرف انرژی را تشکیل می دهد، کوره های ناکارآمد اغلب منجر به مصرف سوخت بیشتر و کیفیت نامتناسق محصول می شوند.انتخاب کوره به سمت راه حل هایی که می توانند کنترل انرژی بهتر و شرایط آتش سوزی پایدار را تضمین کنند، تغییر می کند.
ساختارهای عایق قدیمی یا ناکافی منجر به از دست دادن گرما قابل توجهی از طریق دیواره های کوره می شود و تقاضای سوخت را افزایش می دهد.
نوسانات دمایی در منطقه آتش سوزی ممکن است منجر به بیش از حد یا کمتر از حد آتش سوزی شود و بر مقاومت و سازگاری ظاهر تأثیر بگذارد.
بدون کنترل سیستماتیک، عملکرد کوره اغلب به تجربه اپراتور متکی است، که نتایج را کمتر قابل پیش بینی می کند.
این مسائل با افزایش هزینه سوخت، به طور مستقیم بر اقتصاد تولید تاثیر می گذارد.
کوره های مدرن آجر های آتشگیر را با ماژول های فیبر سرامیکی ادغام می کنند.
این ترکیب ثبات ساختاری را در دمای بالا افزایش می دهد و در عین حال از دست دادن گرما را از طریق عایق بهتر کاهش می دهد.
کوره های تونلی از طراحی منطقه ای (پیش گرم کردن، سوزاندن، خنک کردن) برای بازیافت گرما در سیستم استفاده می کنند.
هوای گرم بازیافت شده می تواند برای گرم کردن پیش از آن آجر سبز استفاده شود، که از استفاده موثرتر از سوخت پشتیبانی می کند.
احتراق منطقه ای و تنظیم جریان هوا به حفظ یک منحنی آتش سوزی پایدار کمک می کند و به درمان حرارتی یکنواخت تر و کاهش نقص ها کمک می کند.
کوره های انرژی کارآمد به ویژه برای موارد زیر مناسب هستند:
انتخاب مناسب کوره به تولید کنندگان اجازه می دهد تا ظرفیت تولید را با انعطاف پذیری عملیاتی متعادل کنند.
هنگام انتخاب کوره آجر سینتر شده، ملاحظات کلیدی عبارتند از:
یک کوره باید به عنوان سیستمی که به طور مستقیم بر مصرف انرژی، کیفیت محصول و خروجی تاثیر می گذارد ارزیابی شود.